O artystce
Grażyna
Krawczyk
Malarstwo nieprzedstawiające: symfonia duszy zapisana kolorem, linią i fakturą.
- UczelniaWyższa Szkoła Pedagogiczna w Częstochowie
- Kierunekartystyczny, specjalizacja malarstwo
- Dyplom1985
- Nurtabstrakcja, malarstwo niefiguratywne
Motyw twórczości
Symfonia duszy
Malarstwo nieprzedstawiające (inaczej sztuka abstrakcyjna lub niefiguratywna) to idealny język, by zwizualizować pojęcie takie jak „symfonia duszy”. Ponieważ ten nurt całkowicie rezygnuje z kopiowania widzialnego świata, nie znajdziemy tu portretów, postaci ani realnych przedmiotów.
Zamiast tego artystka posługuje się czystą formą, linią, kolorem i fakturą, by oddać to, co nienamacalne: ludzkie wnętrze, emocje i duchowość.
Trzy mechanizmy
Jak abstrakcja brzmi
Synestezja
Łączenie zmysłów. Pionier abstrakcji, Wassily Kandinsky, wierzył w głęboki związek między malarstwem a muzyką. Dla niego kolory miały swoje dźwięki (żółć brzmiała jak trąbka, a głęboki błękit jak wiolonczela), a kompozycja plam i linii była jak zapis nutowy wewnętrznych stanów człowieka.
Wewnętrzna konieczność
W malarstwie nieprzedstawiającym akt tworzenia staje się bezpośrednim zapisem energii psychicznej. „Symfonia” sugeruje wielogłosowość. W obrazie objawia się ona przez nakładanie kontrastujących barw, dynamiczne pociągnięcia pędzla, jak w nurcie action painting, albo harmonijne, geometryczne układy.
Brak narzuconej interpretacji
„Symfonia duszy” na płótnie nieprzedstawiającym nie daje gotowych odpowiedzi. Widz patrzy na układ plam barwnych i rezonuje z nimi na poziomie własnych przeżyć, odnajdując w kompozycji własne emocje, od niepokoju po głęboki spokój.